त्रिगुणात्मक त्रैमूर्ती: दत्ताची आरती

कडवे १

त्रिगुणात्मक त्रैमूर्ती दत्त हा जाणा।
त्रिगुणी अवतार त्रैलोक्य राणा॥
नेति नेति शब्द न ये अनुमाना।
सुरवर मुनिजन योगी समाधि न ये ध्याना॥१॥

हा दत्त त्रिगुणात्मक, त्रैमूर्ती आहे हे जाणा: तिन्ही गुणांचा अवतार, त्रैलोक्याचा राजा. वेद "नेति नेति" म्हणतात, शब्द आणि अनुमान त्याच्यापर्यंत पोहोचत नाहीत; श्रेष्ठ देव, मुनी आणि योग्यांना समाधीतही तो ध्यानात येत नाही.

ध्रुवपद, प्रत्येक कडव्यानंतर पुन्हा म्हणतात

जय देव जय देव जय श्रीगुरुदत्ता।
आरती ओवाळिता हरली भवचिंता॥

देवा, तुझा जयजयकार असो, श्री गुरुदत्ता. या ध्रुवपदानुसार आरती ओवाळताच संसाराची चिंता हरली.

कडवे २

सबाह्य अभ्यंतरी तू एक दत्त।
अभाग्यासी कैची कळेल ही मात॥
पराही परतली तेथे कैचा हेत।
जन्ममरणाचा पुरलासे अंत॥२॥

आत आणि बाहेर तू एकच दत्त आहेस. अभाग्याला ही गोष्ट कशी कळावी? परा वाणीही तिथून परतली, तिथे कोणता हेतू उरणार? जन्म-मरणाचा शेवट झाला.

कडवे ३

दत्त येऊनिया उभा ठाकला।
सद्भावे साष्टांगे प्रणिपात केला॥
प्रसन्न होऊनि आशीर्वाद दिधला।
जन्ममरणाचा फेरा चुकविला॥३॥

दत्त येऊन उभा राहिला. सद्भावाने मी साष्टांग प्रणिपात केला. प्रसन्न होऊन त्याने आशीर्वाद दिला, आणि जन्म-मरणाचा फेरा चुकला.

कडवे ४

दत्त दत्त ऐसे लागले ध्यान।
हरपले मन झाले उन्मन॥
मीतूपणाची झाली बोळवण।
एका जनार्दनी श्रीदत्तध्यान॥४॥

"दत्त, दत्त" असे ध्यान लागले. मन हरपले आणि उन्मन झाले. मी-तूपणाची बोळवण झाली. जनार्दनांचा एका श्रीदत्ताच्या ध्यानात आहे.